Ҳодисаву вуқуоти солҳои охир ва ҳаводисе, ки дар оғози соли 2026 дар ҷаҳон рух дод, бори дигар моро ҳушдор дод, ки ҷаҳон аз ҷониби давлатҳои абарқудрат кайҳост дар ҳоли тақсимкунӣ қарор дорад. Ва ин раванд дунёро ба як буҳрони шадиди сиёсию иқтисодӣ рӯ ба рӯ намудааст. Ин падидаи манфӣ солҳои охир аз ҷониби гурӯҳ ва шахсони алоҳида ба дини мубини ислом рабт дода шуда, давлатҳои пурқудрат барои амалӣ намудани мақсадҳои нопоки худ аз эътиқоду бовари мусалмонон, аз надоштани дониши кофии исломии бархе аз ҷавонон, аз носоз будани равия, фирқа ва мазҳабҳои исломӣ байни ҳамдигар истифода бурда, радикализми динӣ, экстремизм ва терроризмро бештару бештар тақвият мебахшанд.

Дар кафедраи забоншиносӣ ва таърихи забони тоҷики факултети филологияи тоҷик ва журналистикаи Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ семинари навбатии илмӣ-назариявии назди кафедра бо иштироки ҳайати омӯзгорон баргузор гардид.

Ватан маконест-саршор аз муҳаббат, сарзамини чашмаҳои муссафо ҳавои софу беғубор ва дар ниҳоят сарнавишту қисмати ҳар як инсон аст. Агар модар моро ба дунёи равшан оварда бошад, пас дар оғӯши Ватан ва меҳру муҳаббати он ба воя расида, барои идомаи зиндагии шоиста ҳаёт ба сар мебарем. Инсон ба ҳар зарраи хоку ҳар қатраи оби Ватан ончунон дил мебандад, ки бе он наметавонад, хушбахт бошад. Ҳиссиёти  ватандӯстӣ ин худ садоқат ба Ватан, садоқат ба модар аст.

Раёсати Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ бо мақсади дар амал татбиқ намудани сиёсати созандаву бунёдкоронаи Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ҳошияи эълон гардидани соли 2026 “Соли вусъат додани корҳои ободонию созандагӣ ва тақвияту таҳкими худшиносиву худогоҳии миллӣ” ҷиҳати сазовор истиқбол гирифтани ҷашни 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва ҳидоятҳои хирадмандонаи Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, инчунин амалӣ намудани дастуру супоришҳои Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон, ҷиҳати фароҳам овардани шароити созгор барои таълиму тарбияи насли наврас ва баланд бардоштани сатҳи омодагии касбии донишҷӯён пайваста чораҳои зарурӣ меандешад.

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар суханрониҳои худ пайваста таъкид менамоянд: «Терроризм ватан, забон, нажод ва дин надорад. Ин бадбахтӣ хусусияти ҷаҳонӣ гирифтааст ва мубориза бо он танҳо бо ҳамгироӣ, ҳамкорӣ ва ҳамоҳангсозии тадбирҳо имконпазир аст». Дар ибтидои асри XXI инсоният бо хатари ҷиддие рӯ ба рӯ гардид, ки онро терроризми байналмилалӣ меноманд. Терроризм ва ифротгароӣ аз ҷумлаи зуҳуроти хавфноки замони муосир буда, боиси таҳдид ё истифодаи зӯроварӣ, расонидани зарари вазнин, таҳдид ба ҳаёти арбобони давлатӣ ва ҷамъиятӣ, халалдор сохтани тартиботи ҷамъиятӣ, барангехтани низоъҳои миллӣ, иҷтимоӣ ва динӣ, инчунин талош барои тағйири сохти конститутсионӣ ва ғасби ҳокимият мегардад.

Сулҳу ваҳдату ягонагӣ пойдевори ҳастии ҳар миллат ба шумор меравад. Хусусан барои миллати мо, ки солҳои душвори ҷанги шаҳрвандиро аз сар гузаронидааст, арзиши сулҳу ваҳдат дучанд муҳим аст. Аз ин рӯ, барои ҳар давлату миллат сулҳу ваҳдат неъмати бебаҳо маҳсуб меёбад. Имрӯз бисёр кишварҳои ҷаҳон, ки гирифтори низоъҳои дохилӣ мебошанд, сулҳу ваҳдати миллиро орзу карда, барои расидан ба он талошҳои зиёде ба харҷ медиҳанд.

Либоси миллӣ яке аз рукнҳои муҳими фарҳанг ва худшиносии ҳар як миллат ба шумор меравад. Он на танҳо зебоии зоҳирӣ ва завқи бадеии мардумро инъикос мекунад, балки ҳамчун рамзи ваҳдат, фарҳанг, таърих ва симои сиёсиву иҷтимоии миллат низ баромад менамояд. Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон либоси миллӣ ҷойгоҳи ба вижа хос дошта, таваҷҷуҳи махсус ба эҳёи арзишҳои миллӣ, аз ҷумла ба либоси миллии тоҷикӣ зоҳир мегардид. Ин раванд нишондиҳандаи сиёсати фарҳангии кишвар ва ифодаи равшани сиёсати давлатдории миллӣ мебошад.

Фарҳанги китобдӯстӣ ва арҷ гузоштан ба илму маърифат дар тамаддуни тоҷикон аз қадим ҷойгоҳи махсус дошта, дар ҳар давру замон ҳамчун омили муассири худшиносӣ ва бақои миллат хизмат кардааст. Дар замони соҳибистиқлолӣ ин арзишҳо аз самари сиёсати хирадмандона ва фарҳангпарваронаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, вусъати тоза ёфта, ба ҷузъи ҷудонопазири сиёсати давлатӣ табдил ёфтаанд.

Дар Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ бо ибтикори шуъбаи муносибатҳои байналмилалӣ барои кормандону омӯзгорони муассиса семинар-омӯзиш дар самти таҳияи лоиҳаҳои грантӣ баргузор гардид. Дар семинар дотсент Сайдалиев Додарбек ҳамчун тренер-машваратчӣ ширкат варзида, нозукиҳои таҳияи лоиҳаҳои грантӣ, аз ҷумла тартиби таҳияи пешниҳод, мақсад ва вазифаҳои лоиҳа, меъёрҳои баҳогузорӣ ва ҳуҷҷатгузории заруриро ба иштирокчиён фаҳмонид.