Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҳамасола Паёми хешро ба мардуми азизи кишвар таҳти унвони «Дар бораи самтҳои асосии сиёсати дохилӣ ва хориҷии кишвар» ироа менамоянд. Дар навбати худ халқи тоҷик, мардуми шарифи Тоҷикистон ин паёмҳоро ҳамчун рӯйдоди муҳими таърихӣ, сиёсӣ, фарҳангӣ ва иқтисодӣ арзёбӣ намуда, аз он нигарониҳои умедбахшро интизор мешаванд. Паёми навбатии Президенти кишвар дар марҳилаи барои халқи Тоҷикистони азиз ниҳоят муҳиму таърихӣ, яъне омодагиҳо ба истиқболи ҷашни 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ироа гардид. 

Субҳи 23 январи соли 2026 пас аз бориши шадиди барф дар Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ корҳои дастаҷамъонаи покизакорӣ бо иштироки ҳайати устодон ва кормандони бахши хоҷагии муассиса баргузор гардид.

Тайи чанд соли охир дар бархе аз кишварҳои ҷаҳон амалҳои террористӣ ва ифротгароёна ба таври густурда содир мешаванд. Дар натиҷаи ин вазъи мураккаби сиёсӣ, суботу оромӣ дар ин кишварҳо ҳамоно халалдор гардида, мардуми осоишта пайваста қурбонии кирдорҳои гурӯҳҳои террористӣ ва ифротӣ мегарданд. Хусусан зуҳури гурӯҳи ифротии «Давлати исломӣ» барои амнияти минтақа ва умуман ҷомеаи ҷаҳонӣ таҳдидҳои нав ва ҷиддиро ба вуҷуд овард.

Дар ҳошияи Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олӣ ҷиҳати тадбирҳои баланд бардоштани маърифати ҳуқуқии қишрҳои гуногуни ҷомеа, имрӯз (22.01.2026) дар Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ мулоқоти сардори Раёсати Вазорати корҳои дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар вилояти Хатлон генерал-лейтенанти милитсия Назарзода Шариф Раҳмон бо варзишгарон, мураббиёни мактабҳои варзишӣ, ҷавонони бонуфузи шаҳри Кӯлоб ва ҳайати омӯзгорону донишҷӯёни донишгоҳ баргузор гардид.

Курси такмили ихтисоси омӯзгорон дар Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ бо маром идома дошта, ҳамчун иқдоми муҳим дар ҳошияи дастуру супоришҳои хирадмандонаву маорифпарваронаи пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар самти баланд бардоштани сатҳи касбият ва мутобиқсозии раванди таълим ба талаботи замони муосир арзёбӣ мегардад. Дар доираи курс, ки барои омӯзгорони равияи ҷомеашиносӣ-гуманитарӣ пешбинӣ шудааст, бо ҷалби олимону мутахассисони варзида масъалаҳои муҳими илмӣ-назариявӣ ва амалӣ, усулҳои муосири таълим ва роҳҳои баланд бардоштани сифати таҳсил мавриди баррасии ҳамаҷониба қарор гирифтанд. Машғулиятҳо бо лексияҳои пурмуҳтаво, мубодилаи таҷриба ва посух ба суолҳои иштирокчиён ҷараён гирифта, аз ҷониби шунавандагон бо таваҷҷуҳи зиёд истиқбол шуданд.

Бо ташаббуси шуъбаи маорифи мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии шаҳри Кӯлоб миёни тарбиятгирандагони кӯдакистонҳои шаҳр ва ноҳияи Кӯлоб озмуни маърифатии “Доноякон” баргузор гардид. Дар ин озмун, ки ҳадафаш дарёфт ва рушди истеъдодҳои зеҳнии кӯдакон мебошад, тарбиятгирандагони беҳтарин маҳорати худро ба намоиш гузоштанд. Дар ҷамъбасти озмун Саидзода Аниса Қурбоналӣ-тарбиятгирандаи Кӯдакистони “Ситора”-и назди Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ, бо нишон додани донишу заковати баланд сазовори ҷои аввал гардид.

Гоҳо инсонҳо содабоварона ба зоҳири касон вобаста аз ҳарфзаданҳо ва баёни андеша, бехабар аз воқеияти зотиву ҷавҳарияш баҳо дода, гумон мекунанд, як нафарест, ки воқеан донишманд, соҳибтафаккур ва инсони вораста.... Мутаассифона, ин ҳолат дар бештари мавридҳо танҳо як сароб ва бардошти дурӯғин аз асли эшон аст. Вақте воқеияти зиндагонӣ, ахлоқ, ҳадафҳо ва чеҳраи аслашонро ошкор менамоӣ, дармеёбӣ, ки бадсиришттарин нафарони чандчеҳраанд. Ин нафарон хешро бо пулу минбари барояшон гузоштаи сарпарастонашон дар шабакаҳои иҷтимоӣ чунон вонамуд месозанд, ки гӯё «гаҳвораашон аз осмон фуруд омада бошад». Он қадар хешро «ҳамадону хирадманд» нишон медиҳанд, ки гӯё беназиранду ҳеҷ кас аз бани башар дар баробари онҳо вуҷуд надорад.

Тавре қаблан иттилоъ дода будем, раёсати Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ бо мақсади дар амал татбиқ намудани дастуру супоришҳои маорифпарваронаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҷиҳати баланд бардоштани сатҳи касбият, такмили донишу маҳорати омӯзгорон ва мутобиқсозии фаъолияти таълимӣ ба талаботи замони муосир “Курси такмили ихтисос ва бозомӯзӣ”-ро роҳандозӣ намудааст.

Қобили қайд аст, ки Саидов Раҳим- забоншиноси тоҷик, доктори илмҳои филология, профессор, аз зумраи зиёиёни хирадфрӯзу омӯзгорони синасӯзи миллат буд, ки бо тамоми ҳастӣ ба забон, илм ва инсон хидмат кард ва умри шарифашро сарфи таълиму тарбияи фарзандони халқи Тоҷикистон намуд. Устод  Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакиро даргоҳи илму маърифат ва хонаи умеди худ ихтиёр карда, на танҳо дониш меомӯзонд, балки виҷдон, масъулият ва муҳаббат ба каломро дар дилҳои шогирдон мешинонд. Имрӯз, ки зодрӯзи устоди иззатманд аст, матлаби мухтасару самимӣ ва пурмазмунеро аз Одилжон Окилзода аз гурӯҳи фейсбукии «Мунки бостон» манзури хонандаи азиз мегардонем, то боз як бор дарк намоем, ки чунин устодон намемиранд, балки ба ёдгорӣ ва маънавияти ҷовидон табдил меёбанд. Равони устод шоду маъвои охираташ обод бод.