Дар Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ ҳамоиши илмӣ-назариявӣ таҳти унвони «Гуфтугӯи тамаддунҳо ва аҳамияти он дар ҷаҳони зудтағйирёбанда» бахшида ба 10 июн-Рӯзи байналмилалии гуфтугӯ миёни тамаддунҳо баргузор гардид.

Имрӯз, 10.06.2026, дар Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ ҷаласаи ҷамъбастии Раёсати донишгоҳ баргузор гардид, ки дар он масъалаҳои муҳимми фаъолияти таълимӣ, илмӣ ва ташкилии донишгоҳ мавриди баррасӣ қарор дода шуданд. Ҷаласа таҳти роҳбарии ректори донишгоҳ, доктори илмҳои педагогӣ, профессор Сафарзода Мунир Ватан ва бо иштироки аъзои раёсат доир гардид.

Барои халқи тоҷик ба даст омадани Ваҳдати миллӣ яке аз рӯйдодҳои тақдирсоз ба ҳисоб меравад. Ин дастовард ҳамчун падидаи муҳими сиёсӣ ва иҷтимоӣ дар таърихи давлатдории навини тоҷикон ҷойгоҳи махсус дошта, барои ҳифзи истиқлолият, таҳкими давлатдорӣ ва рушди ҷомеа заминаи устувор фароҳам овардааст. Пас аз ба даст овардани Истиқлоли давлатӣ Ҷумҳурии Тоҷикистон ба мушкилоти зиёди сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоӣ рӯ ба рӯ гардид. Ҷанги шаҳрвандӣ, ки солҳои 1992-1997 кишварро фаро гирифта буд, боиси талафоти зиёди ҷонӣ ва моддӣ гардида, рушди ҷомеаро ба қафо партофт. Дар чунин шароити ҳассос зарурати барқарор намудани сулҳ ва таъмини ваҳдати ҷомеа ба миён омад. Бо иродаи қавии халқи тоҷик ва талошҳои роҳбарияти давлат сулҳу субот барқарор гардида, марҳилаи нави рушди давлатдории миллӣ оғоз ёфт.

Имрӯз, 9-уми июни соли 2026 дар ҷаласаи кафедраи методикаи таълими информатикаи факултети физика, математика ва информатикаи Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ муҳокимаи рисолаи илмии докторанти PhD-и кафедраи мазкур-Қурбонзода Некруз Нураҳмад дар мавзуи “Шаклҳои инноватсионии рушди салоҳиятҳои касбии омӯзгори фанни технологияи иттилоотии муассисаи таҳсилоти миёнаи умумӣ дар низоми такмили ихтисос”, зери роҳбарии дотсенти кафедраи таъминоти барномавӣ ва WEB-дизайни муассиса Аюбзода Сафар Аюб барои дарёфти дараҷаи илмии доктори фалсафа PhD, доктор аз рӯи ихтисоси 6D011102-Назария ва технологияи таълими информатика (таҳсилоти касбӣ) баргузор гардид.

Ҳар сол мардуми тоҷик 27 июн - Рӯзи Ваҳдати миллиро бо шукуҳу шаҳомати хоса ҷашн мегиранд. Ин рӯзи таърихӣ оғози марҳилаи нави давлатдории тоҷикон буда, барои татбиқи раванди созандагии давлат заминаи устувору мусоидро фароҳам овард. 27 июни соли 1997 рӯзест, ки Тоҷикистони азизи мо ба марҳилаи нави таърихӣ ворид гашт ва ҷиддан ба корҳои ободониву созандагӣ оғоз намуд. Дар ин фархундарӯз тоҷикон боз бо як санҷиши сангину фоҷеабори таърих рӯ ба рӯ шуда, пас аз ихтилофоту музокироти бардавом ниҳоят ба дарки асли воқеият расиданд, боз якдилу якмаром гаштанд, ҳамдигарро самимона ба оғӯш кашиданд ва зери Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризояти миллӣ имзои муборак гузоштанд. Ва «сулҳи деринтизори мо омад». Ваҳдат омад! Мамлакат нафаси тоза кашид, аз зулмат вораҳид, субҳ дамид.

Ваҳдати миллӣ ва сулҳу субот барои ҳар давлат неъмати бебаҳо ва омили асосии рушду пешрафт ба ҳисоб мераванд. Маҳз фазои оромӣ, дӯстӣ, ҳамдигарфаҳмӣ ва ҳамбастагӣ ҷомеаро ба сӯи тараққиёт раҳнамун сохта, шароити зиндагии осоишта ва шоистаи мардумро таъмин менамояд. Барои мардуми Тоҷикистон ваҳдати миллӣ арзиши муқаддас ва дастоварди бузурги таърихӣ мебошад, зеро пас аз солҳои сангини ҷанги шаҳрвандӣ мардум қадру манзалати сулҳро амиқтар дарк намуданд.

Таълиму тарбия яке аз омилҳои муҳими рушди руҳиву равонии инсон ба ҳисоб рафта, он дар заминаи ҳамкории се ниҳоди иҷтимоӣ - оила, мактаб ва ҷомеа ташаккул ва инкишоф меёбад. Инкишоф ва ташаккули шахсият бо фаъолияти муназзами ин ниҳодҳо вобастагии зич дошта, дар ҳолати дуруст амал накардани яке аз онҳо эҳтимоли ба роҳи нодуруст рафтани шахс зиёд мегардад. Инсон дар оила тарбия ёфта, дар мактаб, ҷомеа ва муҳити иҷтимоӣ ба камол мерасад. Ӯ пайваста муҳити оиларо меомӯзад, рафтору гуфтори падару модарро намунаи ибрат дониста, муносибати онҳоро ба ҳаёти оилавӣ мушоҳида менамояд ва аз он хулоса мебарорад.

6-уми июни соли 2026 ҳайати профессорону омӯзгорони Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ таҳти роҳбарии ректори донишгоҳ, профессор Сафарзода Мунир Ватан, бо мақсади арҷгузорӣ ба хизматҳои таърихӣ ва мондагори фарзандони барӯманди миллат ба оромгоҳи Лучоб дар шаҳри Душанбе ташриф оварданд. Ҳайати устодон бо гузоштани гулчанбар ва адои эҳтиром ба оромгоҳи Қаҳрамонони Тоҷикистон - Нусратулло Махсум, Шириншо Шотемур ва ва чеҳраи маъруфи маърифатпарвари тоҷик Нисор Муҳаммад, аз корномаҳои пуршарафи онҳо дар роҳи ташаккул ва таҳкими давлатдории миллӣ ёдовар шуданд.

Дар таърихи давлатдории навини тоҷикон рӯйдодҳое ҳастанд, ки сарнавишти миллат ва ояндаи кишварро муайян намудаанд. Дар радифи муҳимтарин дастовардҳои даврони соҳибистиқлолӣ Ваҳдати миллӣ ҷойгоҳи хос дошта, ҳамчун рамзи пойдории давлат, ягонагии миллат ва омили асосии рушди устувори ҷомеа эътироф гардидааст. Имрӯз, ки Тоҷикистон дар фазои сулҳу субот ва созандагӣ зиндагӣ мекунад, аҳамияти таърихии Ваҳдати миллӣ боз ҳам равшантар эҳсос мегардад. Аммо ин неъмати бузург ба осонӣ ба даст наомадааст. Он маҳсули хиради сиёсӣ, иродаи матин, фидокориҳои бемисл ва талошҳои пайгиронаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мебошад.