Ҳамватанони азиз! Сокинони муҳтарами пойтахти Тоҷикистони соҳибистиқлол! Ҳамаи шуморо бори дигар ба ифтихори ҷашни бузургу таърихӣ – 35-солагии истиқлолу озодии Ватани азизамон самимона табрик мегӯям. Сиву панҷ сол муқаддам мардуми шарафманду сарбаланди тоҷик соҳиби истиқлоли сиёсӣ гардиданд ва таъсиси давлати миллии худро эълон карданд. Яъне миллати тоҷик бо гузашти асрҳои зиёд давлатдории мустақили худро барқарор намуд ва ба давраи комилан нави таърихи худ ворид гардид. Дар ин давра, яъне тайи 35 сол Тоҷикистон роҳи ниҳоят сахту сангин, вале пуршарафи давлатсозиро тай намуд.

Истиқлоли давлатӣ барои ҳар як давлат, аз ҷумла Ҷумҳурии Тоҷикистон, яке аз бузургтарин дастовардҳои таърихӣ ба ҳисоб меравад. Зеро маҳз бо ба даст овардани истиқлолият давлат соҳибихтиёр гардида, роҳи мустақили сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоии худро муайян менамояд. Ҷумҳурии Тоҷикистон 9 сентябри соли 1991 соҳибистиқлол эълон гардид ва ҳамчун давлати мустақил аз ҷониби кишварҳои ҷаҳон ва созмонҳои бонуфузи байналмилалӣ эътироф шуд.

Дар тӯли 35 соли Истиқлоли давлатӣ Тоҷикистон бо роҳбарии хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон роҳи пурмашаққат, вале пурифтихори давлатсозиро тай намуд. Кишвари мо аз вартаи ҷанги шаҳрвандӣ ва буҳрони сиёсиву иқтисодӣ ба давлати орому босубот ва рӯ ба рушд табдил ёфт. Сулҳу ваҳдат, таҳкими давлатдории миллӣ ва пешрафти устувори ҷомеа маҳз бо заҳмату фидокории роҳбарияти давлат ва пуштибонии мардуми шарафманди Тоҷикистон амалӣ гардид.

Таърихи ҳар як миллат китоби бузург ва умри абадияту ҳастии ӯст. Дар равзанаи пурҳаводиси таърихи қавму миллатҳо саҳифаҳое мавҷуданд, ки бо хуни ниёкону ашки умед ва орзуҳои бузурги ватандорӣ навишта шудаанд ва саҳифаҳое низ мавҷуданд, ки бо нури озодӣ, соҳибдавлатӣ ва худогоҳиву худшиносии миллӣ медурахшанд. Миллати ранҷкашидаи тоҷик яке аз бостонитарин ақвоми мутамаддини Шарқ, дар дарозои таърих аз зовияи таърих ва аламҳои бешумор гузашта, армони соҳибихтиёриро амонати муқаддас дар дилу ҷони хеш нигоҳ доштааст.

Мардуми шарифи Тоҷикистон хуб дарк мекунанд, ки истиқлолият ва озодӣ аз арзишҳои бисёр бебаҳои ҳаёти ҳар як инсон ва муҳимтарин омилҳои ҳастии миллату давлат ба шумор мераванд. Тайи 35 соли соҳибистиқлолӣ Суруди миллӣ ва Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар саросари кишвар ва берун аз он дар чорабиниҳои фарҳангиву варзишӣ, маросиму ҳамоишҳои сатҳи олӣ ва дигар маъракаҳои муҳим баланд садо дода, партавфишонӣ намуда, Тоҷикистонро ба ҷаҳониён муаррифӣ менамоянд. Истиқлолият танҳо соҳибихтиёрии сиёсӣ нест, балки ҳастии миллӣ, худшиносӣ ва масъулияти таърихии ҳар як шаҳрванд дар назди гузашта, имрӯз ва ояндаи миллат мебошад. Истиқлолият вақте маънои воқеӣ пайдо мекунад, ки озодии давлат бо маърифати ҷомеа, ваҳдати миллӣ, қонунмадорӣ ва масъулияти шаҳрвандӣ пайванди ногусастанӣ дошта бошад.

Боиси ифтихор ва шарафмандист, ки имрӯзҳо дар саросари кишварамон тантанаҳои ҷашнӣ ба истиқболи 35-солагии муҳимтарин дастоварди миллӣ - Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, бо шукӯҳу шаҳомати хоса сурат гирифта истодаанд. Дарвоқеъ, истиқлолу озодӣ аз муҳимтарин омилҳои ҳастии давлату миллат ба ҳисоб рафта, сарчашмаи саодату хушрӯзии мардум дар масири нави давлатдории миллӣ маҳсуб меёбад. Моҳият ва арзиши ин неъмати бебаҳо аз самари сиёсати инсондӯстонаву ватанпарварона ва мактаби ифтихори миллии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон сарчашма гирифта, меҳри он ҳамчун кафили ояндаи босубот ва зиндагии осоиштаи халқ дар замири пиру барно ҷой гирифтааст.

Шоми 7 сентябри соли 2026 дар саҳни бинои маъмурии Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ бо ташаббуси ансамбли «Гулрез»-и муассиса чорабинии фарҳангӣ-фароғатӣ таҳти унвони «Савти Истиқлол» баргузор гардид. Чорабинии мазкур ба истиқболи 35-умин солгарди Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон бахшида шуда, бо мақсади арҷгузорӣ ба арзишҳои миллӣ, таҳкими ҳисси ватандӯстӣ ва ифтихори шаҳрвандӣ, тарғиби дастовардҳои даврони соҳибистиқлолӣ ва баланд бардоштани рӯҳияи идонаи сокинону меҳмонони шаҳри Кӯлоб баргузор гардид.

Истиқлолият гаронбаҳотарин неъмат, волотарин дастовард ва муқаддастарин соҳибихтиёрие мебошад, ки насиби миллати куҳанбунёду фарҳангии тоҷик гардидааст. Ин вожа муқаддас барои ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон на танҳо мафҳуми озодӣ, балки рамзи номус, ҳувияти миллӣ ва кафолати ояндаи дурахшонро дорад. Маҳз 9-уми сентябри соли 1991, халқи тоҷик ба орзуи чандинсолаи худ расид ва саҳифаи наверо дар таърихи давлатдории миллии худ боз намуд. Тамоми дастовардҳои мо дар ободиву пешрафти Ватани азизамон, аз ҷумла дар соҳаи маориф, ки созандаи ояндаи миллат ва давлат ба ҳисоб меравад, маҳз самараи истиқлоли давлатӣ, сулҳу суботи комили сиёсӣ ва ваҳдати пойдори миллӣ мебошанд.

Дар Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабллоҳи Рӯдакӣ ба ифтихори 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамоиши тантанавӣ ва конференсияи илмӣ-назариявӣ таҳти унвони «Истиқлолияти давлатӣ ва рушди зеҳни сунъӣ: таҳаввулоти илмӣ, технологӣ ва дурнамои рушди устувор» баргузор гардид. Чорабинии тантанавӣ бо қадршиносии як гурӯҳ устодону кормандони донишгоҳ, ки дар паради ҳарбии шаҳрӣ бахшида ба 35-солагии Истиқлолияти давлатӣ фаъолона иштирок намуда, ҳисси баланди масъулиятшиносӣ ва интизоми намунавӣ нишон дода буданд, оғоз ёфт. Дар саҳни бинои маъмурии донишгоҳ дар фазои тантанавӣ ба фаъолон Сипосномаҳои раёсати донишгоҳ супорида шуданд.