Дар саҳифаҳои пурифтихори таърихи башарият ҷашнҳои мондагоре сабт гардидаанд, ки аз доираи як санаи тақвимӣ берун рафта, ба рамзи маънавии тамаддун табдил ёфтаанд. Наврӯз аз шумули чунин ҷашнҳои мубораку пурмаъност. Ин ойини куҳан мисли чароғе аз қаъри ҳазорсолаҳо то ба имрӯз равшанӣ мебахшад ва бо нури фарҳанг, маънавият ва умеди зиндагӣ дилҳои инсонҳоро гарм месозад. Ҳар сол, вақте ки табиат аз хоби зимистон бедор мешавад ва насими руҳнавози баҳорӣ ғунчабаргҳои нахустинро ба ҳаракат меорад, инсон низ   дар руҳи худ оғози тозаеро эҳсос мекунад. Аз шаҳраги замини дирӯз хомӯш, майсаҳои сабз дамида, тану навдаи дарахтони хушк бо баргу гулҳои нозук зинат мегиранд. Осмон бо нури равшани хуршеди Ховар ба рӯи замин меҳрубонӣ менамояд. Дар чунин лаҳзаҳо инсон дарк мекунад, ки зиндагӣ худ як Наврӯз, як эҳё, як рӯшноӣ ва як оғози навест.

Бо чунин унвон имрӯз (31.03.2026) бо ташаббуси факултети география ва иқтисодиёти рақамии Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ ҷиҳати дар амал татбиқ намудани дастуру супоришҳои Роҳбарияти олии кишвар ва дар ҳошияи қабули қатъномаи “Даҳсолаи амал барои илмҳои криосфера, солҳои 2025-2034” аз ҷониби Маҷмаи Умумии Созмони Милали Муттаҳид конференсияи байналмилалии илмӣ-назариявӣ бо иштироки коршиносони соҳа аз ташкилоту муассисаҳои кишвар ва ҳайати омӯзгорону донишҷӯёни донишгоҳ баргузор гардид.

Дар шароити ҷаҳони муосир, ки бо рушди босуръати технология ва густариши равандҳои ҷаҳонишавӣ тавсиф мешавад, масъалаи истифодаи самараноки имкониятҳои рақамӣ ба яке аз омилҳои калидии пешрафти давлатҳо табдил ёфтааст. Рақамикунонӣ на танҳо як тамоюли нав, балки зарурати воқеӣ барои таъмини рушди устувори иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангии ҷомеа мебошад. Махсусан барои кишварҳои рӯ ба рушд, аз ҷумла Ҷумҳурии Тоҷикистон, ҷорӣ намудани технологияҳои рақамӣ метавонад заминаи боэътимод барои баланд бардоштани сатҳи зиндагии аҳолӣ, тақвияти рақобатпазирии миллӣ ва ворид шудан ба фазои иқтисоди ҷаҳонӣ гардад.

28.03.2026 дар Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ чорабинии бошукуҳи фарҳангӣ-фароғатӣ бахшида ба Наврӯзи байналмилалӣ бо иштироки ҳайати васеи меҳмонон, аз ҷумла фаъолону собиқадорони шаҳр ва устодону донишҷӯён доир шуд. Ректори донишгоҳ, дотсент Сафарзода Мунир Ватан бо ҳайати меҳмонону устодон дар ибтидо аз наврӯзгоҳи муассиса, ки дар саҳни бинои маъмурӣ донишҷӯёни ҳар як факулта хони идона ороста, ҷашни Наврӯзро пайвандгари насли имрӯз бо расми арзишҳои миллӣ, меҳру садоқат ва анъанаи ниёгон маънидод намуданд, дидан карданд. Дар хони наврӯзии факултетҳо риояи расму оинҳо, густурдани хони ҳафтсину ҳафтшин, ташкили мусобиқаҳои варзишӣ, омода сохтани таомҳои миллӣ ба истиқболи Наврӯз як рукни асосии ин ҷашни ниёгон буд.

28 марти соли 2026 дар факултети таърих, ҳуқуқ ва муносибатҳои байналмилалӣ синфхонаи таълимӣ ба номи дотсент, номзади илмҳои таърих Аъзамов Хурсанд Саидович ифтитоҳ гардид. Ҳамзамон, дар факултети физика, математика ва информатика озмоишгоҳи “Оптика” ба номи устод Ситамов Султон мавриди истифода қарор гирифт. Дар маросими ифтитоҳ ректори донишгоҳ Сафарзода Мунир Ватан, роҳбарияти муассиса, деканони факултетҳо, омӯзгорон ва дигар меҳмонон иштирок намуда, аз шароити фароҳамшуда дидан карданд.

Наврӯз ҳамчун ҷашни бостонӣ ва суннати дерини фарҳанги мардуми тоҷик дорои рамзҳо ва нишонаҳои гуногуни маънавӣ мебошад. Ин ҷашни оламафрӯз бо фарорасии баҳор ҳамзамон буда, рамзи оғози рӯзгори нав, эҳёи табиат, навшавии зиндагӣ ва тоза гардидани руҳу равони инсон ба шумор меравад. Баҳор дар тасаввури мардум айёми шукуфоии гулу гиёҳ, ҷӯшиши чашмаҳо, бедоршавии табиат ва зуҳури эҳсосу илҳоми тоза аст. Табиат ҳар сол вуҷуди худро аз нав ороста ва покиза месозад. Ба ҳамин монанд, инсон низ бояд қалби худро аз кинаву кудурат пок намуда, бо умеду орзуҳои нек ба истиқболи зиндагии нав қадам гузорад.

Наврӯз на танҳо як ҷашни қадимӣ, балки оинаи тамаддун, ҳувият ва ҷаҳонбинии мардуми тоҷик ва дигар халқҳои минтақа аст. Ин ҷашни фархунда бо эҳёи табиат, навшавии рӯҳу равон ва ормонҳои неки инсонӣ пайванди ногусастанӣ дорад. Тавре Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон  муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид намудааст, “Наврӯз ҷашни бузурги ниёгони мо буда, рамзи эҳёи табиат, покӣ, дӯстӣ, ҳамдигарфаҳмӣ ва оғози зиндагии нав мебошад”. Маҳз ҳамин арзишҳо Наврӯзро ба як падидаи фаромиллӣ ва умумибашарӣ табдил додаанд. Боиси ифтихор аст, ки бо пешниҳоди Ҷумҳурии Тоҷикистон ва дастгирии чанд кишвари ҷаҳон, соли 2010 Созмони Милали Муттаҳид 21 мартро ҳамчун Рӯзи байналмилалии Наврӯз эътироф кард. Ҳамзамон, Наврӯз ба Рӯйхати мероси фарҳангии ғайримоддии ЮНЕСКО ворид гардида, мақоми ҷаҳонӣ касб намуд.

Имрӯз, 26.03.2026 дар факултети физика, математика ва информатика синфхонаи таълимӣ ба номи профессор Шарифов Ҷумъа, озмоишгоҳи “Компонентҳои миллӣ” ба номи устод Қаландаров Сайдасрор, инчунин озмоишгоҳи “Технологияи коркарди чӯбу метал” ва “Ошхонаи таълимӣ” мавриди баҳрабардорӣ қарор дода шуданд.

Дар шароити муосири рушди ҷомеа масъалаи ҳифз ва таҳкими саломатии насли наврас ба яке аз самтҳои муҳимми сиёсати иҷтимоӣ ва низоми маориф табдил ёфтааст. Тағйирёбии босуръати муҳити иҷтимоӣ, таъсири омилҳои экологӣ ва технологӣ, инчунин зиёдшавии бемориҳои гуногун зарурати ташаккули тарзи ҳаёти солимро дар байни хонандагон тақвият мебахшад. Аз ин рӯ, фароҳам овардани фазои таҳсилоти солим дар муассисаҳои таълимӣ ҳамчун омили асосии рушди ҷисмонӣ, равонӣ ва иҷтимоии кӯдак аҳамияти хоса касб мекунад. Дар ҳамин замина, омӯзиш ва таҳлили ҷанбаҳои назариявию амалӣ оид ба ташаккули чунин муҳит масъалаи муҳими илмӣ ва педагогӣ ба ҳисоб меравад.