Агар ба таърихи журналистикаи тоҷик назар афканем шоҳиди он мешавем, ки заминагузори журналистикаи тоҷик адибон ва публитсистон буданд. Ҳанӯз аз замони таъсиси нахустин рӯзномаи тоҷикӣ «Бухрои Шариф» то ба имрӯз дар рушди журналистика адибону нависандагон ва шоирон саҳми арзандае доштанду доранд. Садриддин Айнӣ, Абулқосим Лоҳутӣ, Мирзо Турсунзода, Сотим Улуғзода, Ҷалол Икромӣ, Фазлиддин Муҳаммадиев ва даҳҳо нависандагону шоирони дигар фаъолияти эҷодии худро аз кори рӯзнома шурӯъ намудаанд. Дар ин маврид профессор Иброҳим Усмонов дуруст гуфтааст, ки «Миллати тоҷик дар таърихи дуру дарози худ дар тамоми соҳаҳои зиндагӣ, махсусан маънавиёт, нобиғаҳои зиёдеро ба арса овардааст, ки онҳо ҳар кадом бо инсондустиву миллатпарвариаш нақши назаррасе гузоштаанд. Аз ин зумра асри XX ҳади ақал чор танро медонад: С. Айнӣ, Б. Ғафуров, А. Лоҳутӣ ва М. Турсунзода. Онҳо бо кор ва эҷоди худ ба эътибори миллатмон чизе зам карданд, арзишҳои миллиямонро густариш доданд ва халқу давлати тоҷиконро ба курсии эътибор нишонданд».