Дар таърихи ҳар як давлат рӯзҳое ҳастанд, ки аҳамияти бузурги сиёсӣ, иҷтимоӣ ва маънавӣ доранд. Барои Ҷумҳурии Тоҷикистон 16 ноябр яке аз чунин рӯзҳои муҳим ба ҳисоб меравад. Ин рӯз ҳамчун Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон таҷлил гардида, рамзи эҳтиром ба давлатдорӣ, истиқлолияти миллӣ, ваҳдат ва сулҳу суботи кишвар мебошад. Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар низоми давлатдорӣ мақоми муҳим дошта, роҳбарии давлат, ҳифзи истиқлолияти миллӣ, таъмини амнияти кишвар ва таҳкими ваҳдати ҷомеаро ба зимма дорад. Мувофиқи Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон, Президент сарвари давлат ва кафили Конститутсия, қонунҳо, ҳуқуқу озодиҳои инсон ва шаҳрванд мебошад.







Санаи 16 ноябри соли 2026 дар факултети физика, математика ва информатикаи Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ маҳфили навбатии “Информатика дар амал”-и назди кафедраи методикаи таълими информатика баргузор гардид. Дар маҳфил Шеров Умед-донишҷӯи курси чоруми факултет дар мавзуи “Усулҳои системаи мобилии замонавӣ” ва Ҳусанов Анвар-донишҷӯи курси дуюм дар мавзуи “Операторҳои даврӣ дар забони барномасозии Паскал” баромад намуданд. Маърӯзаҳои пешниҳодшуда ба такмили донишҳои назариявӣ ва рушди малакаҳои амалии донишҷӯён дар самти истифодаи технологияҳои иттилоотию барномасозӣ равона гардида буданд.
16 ноябри соли 2026 дар толори Шурои олимони факултети молиявию иқтисодии Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ маҳфили навбатии “Муҳосибони касбӣ”-и назди кафедраи баҳисобгирии муҳосибӣ ва аудит баргузор гардид. Дар маҳфил масъалаи “Дастгирии давлатӣ дар фаъолияти соҳибкорӣ ва нақши он дар рушди саноатикунонии босуръати кишвар” мавриди баррасӣ қарор гирифта, вобаста ба мавзуи мазкур донишҷӯ Ибодов Сухайлӣ маърӯза пешниҳод намуд. Ҳамзамон Сафарзода Сафаралӣ, донишҷӯи курси сеюми факултет дар мавзуи “Баҳисобгирии хароҷотҳо ва калкулятсияи арзиши аслии маҳсулот дар соҳаи сохтмон” маърӯза намуд.
Ҳамасола 16-уми ноябр дар саросари Тоҷикистони азизамон Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон бо эҳтирому ифтихори хосса таҷлил мегардад. Ин санаи муҳим ба яке аз рӯйдодҳои сарнавиштсози таърихи навини давлатдории тоҷикон - Иҷлосияи XVI Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон (соли 1992) иртиботи ногусастанӣ дорад. Маҳз дар ҳамин иҷлосия муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон Раиси Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб гардида, масъулияти бузурги роҳбарии давлатро дар яке аз ҳассостарин марҳилаҳои таърихи миллат ба зимма гирифтанд. Ин рӯйдод дар раванди барқарорсозии сохти конститутсионӣ, таҳкими давлатдорӣ ва фароҳам овардани заминаҳои сулҳу субот дар кишвар нақши муҳим гузошт.
16 апрели соли 2016 Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи рӯзҳои ид» тағйирот ворид намуд, ки тибқи он ҳамасола санаи 16 ноябр дар мамлакат ҳамчун «Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон» таҷлил мегардад. Интихоби ин рӯз тасодуфӣ нест. Маҳз 16 ноябри соли 1994 нахустин маросими савгандёдкунии Президенти нави Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон баргузор шуда буд. Ҳамчунин, дар асоси қарори Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 26 октябри соли 2016 Қонуни конститутсионӣ «Дар бораи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон» қабул гардида, ба Эмомалӣ Раҳмон мақоми «Асосгузори Тоҷикистони соҳибистиқлол» дода шуд.
Иттиҳоди Шӯравӣ, ки яке аз давлатҳои абарқудрати ҷаҳон ба шумор мерафт, дар натиҷаи нобасомониҳои дохилӣ ва дахолатҳои хориҷӣ барҳам хӯрд. Дар ҳайати ин давлати бузург понздаҳ ҷумҳурии сотсиалистӣ шомил буданд, ки ҳар кадоми онҳо дорои хусусиятҳои ҳудудӣ ва миллӣ буданд. Кӯшиши табаддулоти давлатӣ, ки рӯзҳои 19-21-уми августи соли 1991 ба вуқӯъ пайваст, натавонист монеи заволи ҳукумати шӯравӣ гардад. Аз ин рӯ, ҷумҳуриҳои иттифоқӣ пайи ҳам истиқлолияти худро эълон карданд. Ҷумҳурии Тоҷикистон низ 9-уми сентябри соли 1991 истиқлолияти давлатии худро эълон намуд.
16 ноябри соли 2026 дар толори варзишии Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ бо ташаббуси Гурӯҳи фаврии Раёсати Кумитаи давлатии амнияти миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар вилояти Хатлон мусобиқаи кушоди гӯштини миллӣ миёни кормандони мақомоти қудратии минтақаи Кӯлоби вилояти Хатлон баргузор гардид. Чорабинии варзишӣ ба ифтихори Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ва 34-умин солгарди Иҷлосияи XVI Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон доир шуда, ҳадафи он тарғиби арзишҳои миллӣ, таҳкими дӯстиву рафоқат, баланд бардоштани рӯҳияи ватандӯстӣ, тарғиби тарзи ҳаёти солим ва рушди гӯштини миллӣ ҳамчун яке аз суннатҳои қадимаи мардуми тоҷик маҳсуб мегардад.
Бо ҳамин шиор имрӯз дар Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ бо ташаббуси шуъбаи кор бо ҷавонони донишгоҳ ва дар ҳошияи истиқболи Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, ҳамчунин Иҷлосияи тақдирсози миллат аксияи тарғиботӣ баргузор гардид. Дар рафти аксия иштирокчиён бо эҳсоси баланди ватандӯстӣ ва ифтихори миллӣ бо дар даст доштани расми Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон расмгирӣ намуда, ҳамбастагии худро бо сиёсати созандаи давлату Ҳукумат баён доштанд. Ба иштирокчиён нишони сарисинагӣ бо рамзи Пешвои миллат ва навиштаҷоти «Тоҷикистон бо Пешвои миллат ба пеш!» тақдим карда шуд, ки он рамзи садоқат ба Ватан ва эҳтиром ба роҳбари хирадманду маърифатпарвари кишвар маҳсуб меёбад.
Хотираҳо гӯёи таъриханд, фаромӯш намешаванд. Баъзан ба изтироб дар хобҳо ҳушдорамон медиҳанд то ҳушёр бошем. Вақт интизорӣ дорад, аммо барқосо мегузарад. Ҳамин дирӯз буд, дирӯзе, ки мардум ба хун оғуштаву сарсону саргардон буданд. Душманон “табли шодӣ” мезаданд. Оре! Ғурури ноҳақ доштанд. Ғурур аз он ки, кишваре ба номи Тоҷикистон дар харитаи сиёсӣ вуҷуд нахоҳад дошт. Ва шодтар аз он буданд, ки ин миллатро ин сарзамини аҷдодиро ба хок яксон карда мардуми соҳибфарҳанги ӯро ба вартаи нестӣ мебаранд. Не!




