Сада рамзи пирӯзии нур бар зулмот аст. Рӯзи 30 январ ҳама дар кӯча ҷамъ шуда, гулхан меафрӯхтанд, ибодат карда, суруд мехонданд, намоишҳои мусиқӣ ташкил мекарданд. Ин ҷашн хотираи давраи ориёиро ифода мекунад, ки дар маъхазҳои таърихию бадеӣ ба қаҳрамони таърихии Ҳушанг нисбат дода мешавад. Ин ҷашн барои гиромидошти оташ ва мағлуб кардани қувваҳои торикӣ, шабнам ва сардӣ роҳандозӣ мешавад. Ривоятҳо мегӯянд, ки шоҳ Ҳушанг аз сулолаи Пешдодиён, анъанаи садаро барпо карданд. Мувофики ривоёт, рӯзе шоҳ Ҳушанг як даҳшати зиштеро дид, дар паси санг пинҳон шуда, ба тарафи санг андохта, ӯро тарсонданӣ шуд. Ба санг бархӯрда, шарораҳо ба вуҷуд омад ва оташ ба амал ома два кашф карданд. Шоҳ инро як атои илоҳӣ маънидод кард ва тасмим гирифт чорабиниро дар ҳамон шаб бо як ҷамъомади бузург ҷашн гиранд. Биноан, ҷашни Сада, ки бахшида ба кашфи оташ буд, таъсис дода шудааст.