Дар Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ ва факултети химия ва биология бо иштироки ҳайати омӯзгорону кормандон семинар дар мавзуи “Истифодаи дурусти шабакаҳои иҷтимоӣ дар шароити муосир: интернет барои дониш ё барои хатар?” баргузор гардид.

Ваҳдати миллӣ, бешубҳа, самараи талошҳои фидокорона ва ҷавонмардонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мебошад. Маҳз садоқат ба арзишҳои миллӣ ва шинохти воқеии ватандорӣ ба ҷанги таҳмилии шаҳрвандӣ хотима бахшида, барои оғози рушди Тоҷикистони соҳибистиқлол ва ҳаёти орому осудаи мардуми шарафманди он шароити мусоид фароҳам овард.

Зери мафҳуми ваҳдат ягонагӣ, муттаҳидӣ ва сарҷамъиро мефаҳмем. Рӯзи Ваҳдати миллӣ рӯзи ба имзо расидани Созишномаи истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ дар кишвар аст. Аз он рӯз то ба имрӯз 29 сол сипарӣ гардид. Маҳз Ваҳдати миллӣ боис шуд, ки Ҷумҳурии тозаистиқлоламон дар рӯи олам дар саҳнаи сиёсию таърихӣ ва иҷтимоию иқтисодӣ қадамҳои устувор гузорад. Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар яке аз сухнарониҳояшон дар мулоқот бо намояндагони аҳли ҷомеаи мамлакат зиёиёни мамлакатро вазифадор намуданд, ки пеш аз ҳама, дар самти ташкили корҳо барои ҳифзи манфиатҳои милливу давлатӣ ва арзишҳои фарҳангиву динӣ, боз ҳам устувор намудани вазъи муътадили имрӯза ва пешгирӣ кардан аз ҳар гуна кӯшишҳои халалдор сохтани фазои динӣ ва сиёсии кишвар зиракиву ҳушёрии сиёсии худро баланд бардорем.

Имрӯз (22.06.2026), дар Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ вохӯрии муқаддамотӣ дар ҳошияи баимзорасонии Протоколи ниятҳо оид ба ҳамкорӣ миёни донишгоҳ ва Донишгоҳи техникии алоқа ва информатикаи шаҳри Москва Федератсияи Россия баргузор гардид.

Таърихи кунунии миллатамонро аз ҳар самте, ки нигарем ва аз пойгоҳи ҳар масъалае, ки ба таҳқиқи он руҷӯъ намоем, бо касби истиқлолияти мамлакат пайваст мегардад. Истиқлолият сарманшаи ҷаҳони имрӯзаи миллати тоҷик аст, ки дар ниҳоди худ ҳадафҳои олии миллӣ, таърихӣ ва инсонии мардумро асолат бахшидааст. Воқеан ҳам, Истиқлолият ва озодӣ барои ҳар як халқу миллат бузургтарин дастоварди таърихӣ ва эҳёи фарҳангу тамаддуни гузаштаи он ба ҳисоб меравад.

Дар ҷомеаи мутамаддин моҳияти қонун танҳо воситаи ҷазо набуда, балки он воситаи ҳифзи инсон ва ҷомеа, таъмини адолати иҷтимоӣ, ҳамзамон фароҳам овардани имконият бобати ислоҳ маҳсуб меёбад. Давлату Ҳукумати кишвар низ дар сиёсати ҳуқуқӣ ва иҷтимоии худ дар баробари риояи қатъии қонун ба арзишҳои гуманистию раъиятпарварӣ низ аҳамияти ҷиддӣ дода, яке аз намунаҳои асили ин муносибат пешниҳод ва қабули Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи авф” ба ҳисоб меравад. Фаҳмишҳои умумибашарӣ, авфро ҳамчун сабук кардани ҷазо, ё озод кардани гурӯҳи муайян аз адои ҷазоро ифода мекунанд, аммо дар асл маънои воқеии он хело амиқ аст.  Мусаллам аст, ки дар асл мафҳуми авф ин пеш аз ҳама эҳтирому эътимоди давлат ба ҷомеаи шаҳрвандӣ, эътимод ба инсон, имконияти дубора ҷиҳати ислоҳ ва ворид шудани ӯ ба зиндагии ҷадиди иҷтимоиро ифода мекунад.

Ба имзо расидани Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи авф» аз ҷониби Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон боз як намунаи равшани сиёсати инсондӯстона ва ғамхоронаи роҳбарияти давлат нисбат ба шаҳрвандон мебошад. Тибқи Қонуни мазкур авф нисбат ба 18 ҳазору 38 нафар татбиқ гардида, беш аз 11 ҳазор нафар аз адои ҷазо озод ва ё аз намудҳои гуногуни ҷазо раҳо мешаванд. Ҳамчунин муҳлати ҷазои ҳазорон нафари дигар кам карда мешавад.

Бо мақсади арзёбии воқеии вазъи корҳо, таҳлили натиҷаҳои бадастомада ва муайян намудани вазифаҳои навбатӣ барои давраи минбаъда, имрӯз, 16 июни соли 2026, тибқи ҷадвали тасдиқгардидаи раёсати донишгоҳ шунидани ҳисоботи солонаи садоратҳои факултетҳо оғоз гардид. Ин иқдом дар ҳошияи натиҷагирии фаъолияти донишгоҳ дар соли таҳсили 2025-2026 баргузор шуда, ба таҳлили ҳамаҷонибаи нишондиҳандаҳои таълимӣ, илмӣ, тарбиявӣ ва ташкиливу идоракунӣ равона гардидааст.

Ваҳдати миллӣ яке аз бузургтарин дастовардҳои халқи тоҷик дар даврони соҳибистиқлолӣ ба ҳисоб меравад. Он неъмати бебаҳоест, ки барои ҳар як шаҳрванд шароити зиндагии осоишта, рушди устувор ва пешрафти ҷомеаро фароҳам меорад. Ваҳдати миллӣ фақат набудани ҷанг нест. Он, пеш аз ҳама, ҳамдигарфаҳмӣ, эҳтироми якдигар, дӯстӣ ва ҳамкории тамоми қишрҳои ҷомеаро дар бар мегирад. Аз он рӯзе, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон роҳи Истиқлолияти давлатиро пеш гирифт, ҳамакунун аз 35 сол сипарӣ гардида истодааст. Дар ин муддат бузургтарин дастоварди халқу давлати соҳибистиқлоли мо ба даст овардани сулҳу ваҳдати миллӣ буд, ки роҳи рушди устувор ва пешрафти кишварро ҳамвор намуд.