Санаи 18 апрел дар факултети омӯзгорӣ ва фарҳанги Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ маҳфили навбатии “Педагогикаи томактабӣ”-и назди кафедраи таҳсилоти томактабӣ ва кори иҷтимоӣ бо иштироки роҳбари маҳфил ва донишҷӯён баргузор гардид.

Санаи 18 апрели соли 2026 дар Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ бо ташаббуси кафедраи забони тоҷикии умумидонишгоҳӣ ҳамоиши илмӣ-назариявии шаҳрӣ дар мавзуи “Нақши забон дар ташаккули ҳувияти миллӣ” ҷиҳати иҷрои Барномаи рушди забони давлатӣ барои солҳои 2020-2030 баргузор шуд.

Субҳи рӯзи шанбеи 18 апрели соли 2026 дар саҳни Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ машқи пагоҳирӯзӣ баргузор гардид. Чорабинӣ дар доираи тадбирҳо бахшида ба истиқболи арзандаи 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва татбиқи сиёсати варзишпарваронаи Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон роҳандозӣ шуд. Дар он ҳайати роҳбарият, омӯзгорон ва донишҷӯён бо рӯҳияи баланд ширкат варзиданд.

Имрӯз, 17.04.2026 дар ҷаласаи кафедраи физикаи умумӣ ва назариявии факултети физика, математика ва информатикаи Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ муҳокимаи рисолаи илмии унвонҷӯи кафедраи мазкур Раҳмонализода Носир Раҳмоналӣ дар мавзуи “Исследование физико-химических характеристик лекарственных растений Кулябского региона и влияния на них природно-климатический условий методами икспектроскопии и рентгенофлуоресценого анализа”, зери роҳбарии доктори илмҳои физика-математика, профессор Абдуллозода Сабур Фузайл баргузор гардид.

Дар кафедраи забоншиносӣ ва таърихи забони факултети филологияи тоҷик ва журналистикаи Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ семинари илмӣ-назариявӣ бо иштироки ҳайати омӯзгорон баргузор гардид.

Баҳри рушд бахшидан ба қобилиятҳои эҷодӣ, баланд бардоштани завқи ватандӯстӣ ва дарёфти чеҳраҳои нави ҳунарӣ дар миёни ҷавонон, дар саросари ҷумҳурӣ озмунҳои гуногуни фарҳангиву адабӣ ба роҳ монда шудаанд. Яке аз чунин ташаббусҳои фарҳангӣ озмуни ҷумҳуриявии “Тоҷикистон – Ватани азизи ман” мебошад, ки таҳти сарпарастии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон роҳандозӣ шудааст. Ин иқдом ба хотири дастгирии истеъдодҳои ҷавон дар бахшҳои мухталифи санъат, аз ҷумла эҷоди таронаҳои ватандӯстона, таҳияи оҳангҳои тоза ва рушди маҳорати баланди касбии ҳунармандон роҳандозӣ гардидааст. Дар доираи татбиқи ин озмуни сатҳи баланд, санаи 17-уми апрели соли 2026 дар Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ даври донишгоҳии озмуни мазкур баргузор гардид.

Санаи 17.04.2026 дар факултети омӯзгорӣ ва фарҳанги Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ аз ҷониби кафедраи фанҳои табиию риёзӣ ва методикаи таълими онҳо мизи мудаввар дар мавзуи “Татбиқи усулҳои фаъоли таълим зимни таълими математика яке аз роҳҳои фаъолгардонии хонандагони синфҳои ибтидоӣ” бахшида ба эълон гардидани соли 2026 ҳамчун “Соли вусъат додани корҳои ободониву созандагӣ ва тақвияту таҳкими худшиносиву худогоҳии миллӣ” ва солҳои 2020-2040- “Бистсолаи омӯзиш ва рушди фанҳои табиатшиносӣ, дақиқ ва риёзӣ дар соҳаи илму маориф” бо иштироки ҳайати омӯзгорон ва донишҷӯён баргузор гардид.

Муҳаббат ба Ватан ва эҳсоси баланди масъулияти шаҳрвандӣ аз арзишҳои бунёдие мебошанд, ки пояҳои устувори давлатдорӣ ва ҷомеаи мутамаддинро ташкил медиҳанд. Тарбияи насли наврасу ҷавонон дар рӯҳияи худшиносӣ, ифтихори миллӣ ва ваҳдату ҳамбастагӣ яке аз вазифаҳои муҳимтарини замони муосир ба шумор меравад. Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти мамлакат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо такя ба таърихи бойи пурифтихор ва адабиёти чандинҳазорсолаи миллати тоҷик, идеологияи ватандӯстӣ ва ваҳдати миллиро ҳамчун идеологияи асосӣ арзёбӣ менамоянд. Бояд қайд кард, ки ватандӯстӣ, худшиносӣ ва худогоҳӣ тамоми хислатҳои неки инсониро дар худ таҷассум мекунанд. Агар дар фикру ақида, рафтору кирдор ва амали инсон, пеш аз ҳама дар насли наврас ва ҷавонон, нуқсонҳо ба мушоҳида расанд, татбиқи ватандӯстӣ, ваҳдати миллӣ ва худшиносии миллӣ ғайриимкон мегардад.

Миллати тоҷик дар арсаи байналмилалӣ бо таъриху фарҳанги ғанӣ ва тамаддуни куҳанбунёди худ шинохта шудааст. Хотироти таърихӣ ва фарҳанги асили аҷдодӣ дар тули асрҳо имкон дод, ки тоҷикон сарфи назар аз таҳаввулоти пурпечутоби сиёсиву иҷтимоӣ ва таъсири қудратҳои берунӣ асолат ва ҳастии миллии худро ҳифз намоянд. Тамаддуну фарҳанги ғанӣ ва арзишҳои башардӯстонаи ниёгон ҳамчун сипари маънавӣ миллати моро ҳифз намуда, заминаи ҳамзистии осоишта ва ҳамкории судманд бо дигар халқҳои ҷаҳонро фароҳам овардааст. Таъриху тамаддуни аҷдоди тоҷикон то имрӯз таваҷҷуҳи олимону муҳаққиқони зиёди ҷаҳонро ҷалб намудааст, зеро натиҷаҳои таҳқиқоти илмӣ нишон медиҳанд, ки аҷдодони мо дар саргаҳи ташаккули тамаддун қарор дошта, бо қудрати зеҳнӣ ва фарҳанги баланди худ дар рушди арзишҳои инсонпарварӣ, таҳаммулпазирӣ ва ҳамзистии осоишта саҳми арзишманд гузоштаанд.