Истиқлолияти давлатӣ бузургтарин дастоварди сиёсӣ ва таърихии ҳар миллат ба шумор меравад. Барои миллати тоҷик Истиқлолият на танҳо ба даст овардани соҳибихтиёрии сиёсӣ, балки эҳёи давлатдории миллӣ, таҳкими худшиносии таърихӣ, ҳифзи арзишҳои миллӣ ва фароҳам овардани имконияти мустақилона муайян намудани роҳи рушди кишвар мебошад. Тоҷикистон сарзамини кӯҳҳои осмонбӯс, пиряхҳои бузург, чашмаҳои мусаффо, дарёҳои пуроб, водиҳои сабз ва табиати нотакрор аст. Мавқеи ҷуғрофӣ ва гуногунии релефи кишвар барои ташаккули экосистемаҳои мухталиф заминаи мусоид фароҳам оварда, Тоҷикистонро дорои захираи муҳими биологӣ гардонидааст. Дар ин сарзамин намудҳои зиёди наботот ва ҳайвонот, аз ҷумла намудҳои нодир ва эндемикӣ, вомехӯранд.

Истиқлолияти давлатӣ барои ҳар як миллат бузургтарин дастоварди сиёсӣ ва таърихӣ ба ҳисоб меравад. Ҷумҳурии Тоҷикистон 9 сентябри соли 1991 Истиқлолияти давлатии худро эълон намуда, ба марҳилаи нави таърихӣ ворид гардид. Истиқлолият ба мардуми тоҷик имконият фароҳам овард, ки роҳи мустақили рушди сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангии худро интихоб намояд.

Истиқлолияти давлатӣ яке аз дастовардҳои бузургтарин дар таърихи давлатдории тоҷикон ба ҳисоб меравад. Истиқлолият мафҳуми арзишманд ва калидиест, ки расидан ба он барои ҳар як миллат шарафи бузург ва масъулияти муҳим ба шумор меравад. Маҳз истиқлолияти давлатӣ ба Ҷумҳурии Тоҷикистон имконият фароҳам овард, ки роҳи мустақили рушди сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангии худро интихоб намуда, дар таҳкими давлатдорӣ ва бунёди ҷомеаи демократӣ қадамҳои устувор гузорад.

Истиқлолият барои ҳар як миллат мафҳуми муқаддас ва сарнавиштсоз аст. Ҳар халқе, ки соҳиби давлати мустақил мебошад, метавонад роҳи сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангии худро озодона интихоб намояд. Истиқлолият ба миллат имконият медиҳад, ки арзишҳои миллӣ, забон, фарҳанг, таърих ва суннатҳои худро ҳифз намуда, онҳоро ба наслҳои оянда ба мерос гузорад. Аз ин рӯ, истиқлолият яке аз муҳимтарин рукнҳои ҳастии миллат ва омили асосии худшиносии миллӣ маҳсуб меёбад.

Сию панҷ сол дар тақвим ин ҳамагӣ сию панҷ гардиши офтоб аст. Аммо дар забони таърихи миллати тоҷик ин як марҳилаи бузург, марҳилаи гузариш аз як сарнавишт ба сарнавишти дигар, аз рӯзҳои пурошӯб ба суботи сиёсӣ, аз парокандагӣ ба ваҳдати миллӣ, аз мушкилоти сангин ба созандагиву бунёдкорӣ мебошад. Сию панҷ соли Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон танҳо шумораи солҳо нест. Онро ҳамчун як қисмати муҳими таърихи навини миллат, қисмати эҳёи давлатдорӣ, таҳкими пояҳои истиқлол, барқарории сулҳу ваҳдат ва болоравии мақоми Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ маънидод бояд кард.

Санаҳое ҳастанд, ки танҳо дар тақвим ҷой намегиранд. Онҳо дар хотираи миллат, дар саргузашти мардум ва дар тақдири давлат зиндагӣ мекунанд. 9 сентябр барои миллати тоҷик аз ҳамин гуна санаҳост. Ҳамасола, замоне, ки ин рӯз фаро мерасад, дар саросари Тоҷикистон парчамҳо парафшон мешаванд, кӯчаву хиёбонҳо либоси идона ба бар мекунанд, майдонҳо пур аз суруду мусиқӣ мегарданд. Аммо дар паси ин ҳама тантана як ҳақиқати бузурги таърихӣ меистад: тоҷикон соҳиби давлати мустақили худ гардиданд ва сарнавишти хешро ба дасти худ гирифтанд.

Дар арафаи таҷлили ҷашни бошукӯҳу муқаддас ва таърихии кишварамон - 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, баргузории Рӯзи дониш ва Дарси сулҳ бо иштироки бевоситаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Муассисаи таҳсилоти миёнаи умумии №105-и шаҳри Душанбе аҳамияти бузурги илмиву маънавӣ ва фарҳангӣ дорад. Ин рӯйдоди муҳим дар оғози соли нави таҳсил на танҳо барои аҳли маорифу таълим, балки барои тамоми ҷомеаи Тоҷикистон падидаи дорои аҳамияти вижаи сиёсиву иҷтимоӣ ва тарбиявист.

Муддати зиёдест, ки байни равшанфикрон, нависандагон ва соҳибназарони кишвар оид ба масъалаи сулҳу ваҳдати миллӣ, моҳияти он ва чигунагии роҳу василаҳои расидан ба он баҳсҳо ҷараён доранд. Дар ин иртибот, як теъдод олимони кишвар мақолаҳои зиёде ба нашр расонда, ҷанбаҳои гуногуни ин масъаларо мавриди таҳлилу баррасӣ қарор доданд, ки аксарияти онҳо хеле дилчасп ва омӯзанда мебошанд.

Тараққиёту пешравии ҳар як кишвар ба оромию мустақилияти он сахт марбут аст. Дар тӯли 35 соли Истиқлолият Ҷумҳурии Тоҷикистон рушду нумуъ ёфт, пеш рафт ва дар тараққӣ аз дигар мамлакатҳои пешрафта кам набуд. Пеш аз ҳама бояд онро зикр намуд, ки мо соҳиби Парчам, Нишон, Суруди миллӣ ва Асъори миллӣ гардидем, ки инҳо рукнҳои асосии давлати соҳибистиқлол мебошанд.