Сарзамини ҳамешабаҳори сарсабзу хуррам ва биҳиштосои Тоҷикистон шояд шоире надошта бошад, ки масту мафтун аз бӯйи хушу муаттари гулу нағмасароии булбул, бо илҳом аз дашту дамани сабзпӯш ва садои роҳатбахшу гӯшнавози чашмасорон ва фусункориҳои табиати афсонавӣ арӯси сол – баҳори нозанин, аввалин пайки он – Наврӯзи оламафрӯзро дар рубоие, дар дубайтие, дар шеъре васф накарда бошад. Ғоиб Сафарзода, ин шоири зиндаёд низ дар боби баҳору Наврӯз насуруда наметавонист. Илҳоми эҷодии шоир бешак, аз даврони кӯдакию наврасӣ манша баргирифтаву дар қалби ӯ завқу шавқи гулчинию гулпарастӣ, зебоипарастӣ, табиатдӯстӣ, баҳордӯстӣ ва Наврӯзпарастӣ маъво гирифт.

Дар маркази рушди касбият ва инноватсияи Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ бо ташаббуси кафедраи умумидонишгоҳии информатика ва технологияи инноватсионӣ мизи мудаввар таҳти унвони “Нақши рақамикунонӣ дар рушди соҳаи таълим дар замони муосир” баргузор гардид. Чорабинӣ бо иштироки ҳайати омӯзгорон ва донишҷӯёни донишгоҳ сурат гирифта, бахшида ба “Бистсолаи омӯзиш ва рушди фанҳои табиатшиносӣ, дақиқ ва риёзӣ дар соҳаи илму маориф дар солҳои (2020-2040)” буд.

Дар замони муосир дар баробари дигар зуҳуроти хавфнок аз қабили гардиши ғайриқонунии маводи мухаддир, терроризм ва экстремизм, инчунин масоли дигари мубрам ин фасод ё ин ки ба таври дигар ҳолатҳои коррупсионӣ мебошад, ки барои бартараф намудани ин падидаи номақбул  ҳар шаҳрванд,  сохторҳои мақомот ва дар маҷмуъ давлат дар канор буда наметавонад.  Бояд қайд намуд, ки дар Ҷумҳурии Тоҷикистон заминаи ҳуқуқии муқовимат ба коррупсия пайваста такмил дода мешавад. Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи муқовимат ба коррупсия», Стратегияи давлатии муқовимат ба коррупсия ва барномаҳои соҳавӣ механизмҳои пешгирӣ, ошкор ва бартарафсозии омилҳои коррупсиониро муайян менамоянд. Аз ҷумла, ҷорӣ намудани хизматрасониҳои электронӣ, шаффофияти хариди давлатӣ, тақвияти назорати молиявӣ ва баланд бардоштани сатҳи маърифати ҳуқуқии аҳолӣ аз ҷумлаи тадбирҳои муассир ба ҳисоб мераванд.

Дар Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ бо баҳрамандӣ аз сиёсати маорифпарварона ва роҳнамоиҳои хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҷиҳати беҳтар намудани шароити таълиму тарбия ва арҷгузорӣ ба хизматҳои шоистаи омӯзгорон ҳамарӯза синфхонаҳои нави таълимӣ мавриди истифода қарор дода мешавад. Ин иқдом дар доираи нақшаи чорабиниҳо бахшида ба эълон гардидани соли 2026 ҳамчун “Соли вусъат додани корҳои ободониву созандагӣ ва тақвияту таҳкими худшиносиву худогоҳии миллӣ”, ки дар Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ба Маҷлиси Олӣ (16 декабри 2025) таъкид гардид, амалӣ мегарданд.

Дар Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ маҳфилҳои гуногуни омӯзишӣ фаъолият менамоянд, ки барои баланд бардоштани донишҳои тахассусӣ ва такмили малакаҳои амалии донишҷӯён заминаи мусоид фароҳам меоранд. Бо ҳамин мақсад, санаи 12 марти соли 2026 дар назди “Маркази омӯзиши ҳунарҳои мардумӣ”-и муассиса маҳфили нав таҳти унвони “Чеварони гулдаст” таъсис дода шуда, ҷамъомади нахустини он баргузор гардид. Маҳфил зери роҳбарии дотсенти кафедраи фанҳои гуманитарӣ ва методикаи таълими он Мирзоева Бунафша роҳандозӣ шудааст.

Дар Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ ҷаласаи навбатии Раёсати донишгоҳ дар моҳи марти соли 2026 таҳти роҳбарии ректори донишгоҳ, дотсент Сафарзода Мунир Ватан ва бо иштироки аъзоёни раёсат баргузор гардид. Дар кори ҷаласа масъалаҳои муҳимми самтҳои таълиму тарбия ва фаъолияти сохторҳои донишгоҳ мавриди баррасӣ ва муҳокимаву хулосабарорӣ қарор дода шуд.

Нашриёти «Ношир»-и шаҳри Хуҷанд ахиран китоби муҳаққиқи арҷманд С. Ятимовро бо номи «Ёддоштҳо» ба нашр расонд, ки барои ҷомеаи адабӣ-фарҳангии мо падидаи хушояндест. Аслан, ёддоштнависӣ жанри мустақилест, ки дар таърихи илму адаби башарӣ пешинаи тулонӣ дорад. Гузашта аз ин, миёни ҳар қавму миллате ёддоштҳо вобаста ба он ки дар чӣ мавзуе нигошта шудаанд, вижагиҳои хос доранд. Бисёре аз бузургони фарҳангу адаби мо дар имтидоди замон ёддоштҳои хешро аз рӯ згори сипаришуда ба риштаи таҳрир кашидаанд, вале ҷолиб ин аст, ки ҳар гоҳ вожаи «ёддошт» ба зеҳн мерасад, беихтиёр «Ёддоштҳо»-и устод Айнӣ пеши назар меояд. Асаре, ки дар нахустин радаи шоҳкорҳои адабиёти муосири мо қарор дорад. «Ёддоштҳо» як навъ шиносномаи миллати тоҷик аст. Дар ҳарими сабзи он метавон ба гӯ шаҳои рангини таъриху фарҳанг, расму сунан, мазҳари зиндагӣ ва воқеияти рӯ згори мардуми тоҷик дидор намуд.

Ҳар касеро, ки тақдир хушбахтии доштани модар насиб кардааст, беҳтарин суханҳоро дар бораи ӯ мегӯяд. Аммо ин калимот наметавонанд, он бузургиеро, ки мансуби сифат ва манзалати модар аст, пурра ифода кунанд. Модари ман Зебуннисо ном дошт. Дар ҷамоати деҳоти Қафлондара ба дунё омада, дар он ҷо синфи ҳафтро хатм карда буд. Хатту саводи хуб дошт. Вақте  дар аскарӣ будам, ба ман нома менавишт. Ҳусни хаташ хеле зебо буд. Шоирона менавишт ва бештар алами худ, азоби дурӣ аз фарзандашро модарона изҳор медошт ва Худоро дуо мекард, ки дар зиндагиаш бори дигар ӯро соқу саломат бубинад. Модарам аз падару модар се фарзанд будаанд. Бародари калонӣ ва ду хоҳар. Падараш Раҳмоналӣ ном доштааст. Ӯро Раҳмоналии паҳлавон мегуфтаанд. Гӯштингир ва човандози номӣ будааст. 

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба адабиёти тоҷик, махсусан ба «Шоҳнома»-и Абулқосим Фирдавсӣ таваҷҷуҳи махсусу ҳамешагӣ доранд. Омӯзиши китобу мақолаҳои илмӣ, суханрониҳо, паёмҳо, мулоқот бо аҳли зиё ва ҷомеа аз он шаҳодат медиҳанд, ки Пешвои миллат  Абулқосим Фирдавсӣ  ва «Шоҳнома»-и ӯро ба оламиён муаррифӣ намуда, таваҷҷуҳи аҳли илмро ба адабиёти тоҷик дар арсаи ҷаҳонӣ тарғибу ташвиқ менамояд. Баргузории Симпозиуми байналмиллалии ҳазораи «Шоҳнома»-и Абулқосим Фирдавсӣ ҳанӯз дар соли 1994 арҷгузорӣ ба бузургони адабиётамон аз ҷониби Пешвои миллат буд.