Санаи 7-уми марти соли равон дар Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ конфронси илмӣ-назариявӣ бахшида ба “Рӯзи матбуоти тоҷик” таҳти унвони “Нақши ВАО-и дар таҳкими худшиносии миллӣ” баргузор гардид. Дар конфронс ректори донишгоҳ, дотсент Сафарзода Мунир Ватан, раиси Иттифоқи журналистони Тоҷикистон Зинатуллоҳ Исмоилзода, Шоири халқии Тоҷикистон Ҳақназар Ғоиб, муовинони ректор, собиқадорони матбуот ва рӯзноманигорони минтақаи Кӯлоб иштирок доштанд.

Модарону бонувони муҳтарам ва хоҳарону духтарони азиз! Ҳамаи шуморо ба ифтихори Рӯзи модар, ки дар оғози фасли зебои баҳор ва дар остонаи Наврӯзи фархундапай таҷлил мегардад, самимона табрику шодбош мегӯям. Ба ҳар яки шумо, пеш аз ҳама, саломативу хушбахтӣ ва иқболи неку хонаи обод орзу менамоям. Ба оғози фасли баҳор, яъне эҳёи табиат баробар омадани ҷашни модарону бонувон нишонаи покиву зебоӣ ва офарандагии мавҷуди муқаддаси модар мебошад.

Дар Маркази таълимӣ-машваратии “Дурахшон”-и Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ мизи мудаввар дар мавзуи “Шахсони имконияташон маҳдуд” бо иштироки омӯзгорон ва донишҷӯён баргузор гардид.

Дар фарҳанг ва тамаддуни мардуми тоҷик қадру манзалати зан-модар ҳамеша мавқеи гиромӣ дорад. Зан-модар яке аз сутунҳои асосии ҷомеа маҳсуб меёбад. Пешрафту тараққиёти ҳар миллату давлат бе иштироки фаъолонаи занон ғайриимкон аст, зеро маҳз зан бо меҳру муҳаббат, ақлу заковат, сабру таҳаммул ва иродаи қавӣ дар тарбияи насли солим ва бунёди ҷомеаи солим нақши калидӣ мебозад. Тоҷикистон аз ҷумлаи давлатҳоест, ки ба мақому мартабаи зан-модар арҷу эҳтироми хосса дорад. Дар сиёсати имрӯзаи Ҳукумати мамлакат, махсусан, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, масъалаи баланд бардоштани нуфузи занон, ҳифзи ҳуқуқу манфиатҳои онҳо ва фароҳам овардани шароити мусоид барои фаъолияти густурдаашон яке аз самтҳои афзалиятнок ба шумор меравад.

Имрӯз 7-марти соли 2026 ҷиҳати иҷрои дастури Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон бахшида ба таҷлили Наврӯзи байналмилалӣ ва 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ҳудуди Боғи фарҳангӣ-фароғатии ба номи Сайдалӣ Вализодаи донишгоҳ аксияи тозагӣ баргузор гардид.

Модар на танҳо офарандаи ҳаёт, балки пояи маънавию ахлоқии ҷомеа ва фариштаи рӯи Замин мебошад. Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон бо ташаббуси Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, Рӯзи Модар ҳамчун ҷашни давлатӣ бо Фармони №632 аз 6 марти соли 2009 «Дар бораи Рӯзи модар» эълон гардидааст. Ҳар сол ин ид дар саросари кишвар бо тантанаҳои фарҳангиву маърифатӣ таҷлил мешавад. Дар мактабҳо хонандагон барномаҳои идона баргузор намуда, шеърҳо дар васфи модар мехонанд, сурудҳои дилнишин месароянд ва бо суханони самимӣ занону модаронро табрик менамоянд. Дар идораҳо ва ташкилотҳо низ маҷлисҳои идона баргузор гардида, занону модарони фаъол бо сипоснома ва туҳфаҳо қадрдонӣ карда мешаванд.

Рӯзи байналхалқии занон дар аввал, рӯзи мубориза бар зидди беҳуқуқии занон буд. Он на Иди бонувон, балқи ҷашни занони инқилобгар ном дошт. 8-уми марти соли 1857 дар Ню-Йорк коргарзанони фабрикаҳои пойафзол ва дӯзандаги гирдиҳамоӣ карданд. Онҳо даъвои кӯтоҳ кардани рӯзи корӣ, беҳтар кардани шароити меҳнат ва маоши ба мардон баробарро талаб карданд. Он солҳо занон дар як шабонарӯз то 16 соат меҳнат мекарданд, вале музди ночиз мегирифтанд. Таърихи ҷашнгирии Иди занон бо номи Клара Сеткин алоқаманд буда, гурӯҳи инқилобии худро, ки аз занон иборат буд, барои мубориза бар зидди, истисморгарон ташкил карда буд.

Ҳамаи шоирони бузурги Шарқу Ғарб дар ситоиши зан шеър гуфтаанд. Бе симову ситоиши зан назму наср ангуштаре буд бе нигин. Шоироне дар роҳи зан баргҳои гул рехтаанд, болои сари ӯ ситораҳои тобони ишқро афрӯхтаанд, аммо на камтар касон андешаи он мекарданд, ки он роҳи «пур аз гулу лола»-и зан бе монеа ба манзили мурод мерасад ё на. Шоирон на ҳамеша пай мебурданд, ки ситораҳои афрӯхтаашон ба зан гармӣ медиҳанд, роҳи онҳоро равшан месозанд. Гӯё ҳамин басанда буд, ки ӯро, яъне занро дӯст медоранду мафтуни ӯ гаштаанд. Аммо дар дили зан чӣ эҳсосоту ҳаяҷон аст, чӣ фикру зикр ӯро фаро гирифтааст, чӣ хаёле дар сари ӯст, касеро коре набуд.

Модар азизтарин ва муқаддастарин шахс дар зиндагии инсон мебошад. Меҳру муҳаббати модари мушфиқу ғамхор барои ҳар як фарзанд аз оғӯши гаҳвора ва айёми тифлӣ оғоз ёфта, ӯро то лаҳзаҳои вопасини умр раҳнамоӣ мекунад, ба зиндагӣ мадору қувват мебахшад ва роҳи дурусти ҳаётро нишон медиҳад. Беҳуда нест, ки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар бораи мақому манзалати модар чунин таъкид намудаанд: «Меҳри модари мушфиқу ғамхор барои ҳар як фарзанд аз оғӯши гаҳвора ва айёми тифлӣ оғоз ёфта, ӯро то лаҳзаҳои вопасини умр раҳнамоӣ мекунад ва мадору қувват мебахшад».